- ยินยอม -

เค้าบอกว่า ความรักก็เหมือน บูมเมอแรง

ยิ่งขว้างให้ถอยห่างยิ่งย้อนกลับมา

จะเร็วจะช้าขึ้นอยู่กับสายลม

แต่ผมไม่ขว้างมันออกไปในอากาศหรอก

ผมเขวี้ยงมันลงดินต่างหาก

เลยเหลือแค่สายลม..ทำให้ผมหวิวๆในใจเล่น

จะให้ผมทำยังไง???

......................

ใน MSN  ...ผม กับ เค้า

"ทำไรอยู่"

"ดูเวปไปเรื่อยๆ"

"โทมาได้มั้ย?"

"อืม..มีไรรึป่าวอ่ะ"

"อยากได้ยินเสียง"

"แปปล่ะกัน"

คุยโทสับ 32 นาที 51 วินาที

ในนาทีที่ 30 ข้อความในหน้าต่างเดิมผลุบขึ้นมา

"กลับมาเป็นแบบเดิมกันมั้ย"

" . . . "

2-3 นาทีที่เหลือในโทสับ

ผมถามเค้าว่า.."ทำไมไม่พูดจากปาก"

"เรารุ้สึกผิด มันก็เป็นปีมาแล้วที่เราปล่อยให้ ความสัมพันธ์มันแย่แบบนี้"

"เราไม่รู้"

แล้วเค้าเงียบไปพกนึง แล้วก็วางสายไป ไม่ลาสักคำ

ในหน้าต่าง MSN

"ทำไมเพิ่งมาพูดเอาป่านนี้ว่ะ คุนบอกเราเองว่าเราไม่ใช่ แล้วคุนก็มีอีกคนที่ต้องดูแล"

"เราลืมเธอไม่ได้ คนนั้นก็ไม่ใช่"

"มันผ่านมานานเกินไปแล้วว่ะคุน ความรู้สึกเราชาไปแล้ว"

"ไม่เคยคิดเลยว่าเทอจะปฎิเสทเรา"

"คุนมันคิดง่ายๆ ก็อย่ามาเหมาว่าเราคิดแบบคุน"

"ช่างมันเถอะ คิดซะว่าเราไม่ได้พูดแล้วกัน"

"ได้"

ผม ofline MSN ออกไป  เพื่อสงบจิตใจ

ทำไมผมไม่ดีใจนะ..ทำไมผมไม่น้ำตาไหลนะ

รู้สึกว่า..อยากให้มันเป็นเพียงฝันไป

แล้วใน winamp ของผมก็โผล่เพลงนี้ขึ้นมา ให้ผมต้องหยุดฟัง