ค่อยๆอ่านนะ**
- ช่องโหว่ -
- ช่องโหว่ -
- อดทน -
- วงเวียน -
- ไม่แปลก -
- อนาคต คือ อนาคต -
- กติกาชีวิต -
- ของขวัญ -
- สุขใจเล็กๆก็พอนะ -
- จำทำไม -
- กล้าที่จะลืมตา -
มีเหลือมากมายจนมีจำกัด
- เงียบ..แล้วหยุดมันซะ-
- สายลมเพ้อเจ้อ -
- เรื่องของเรื่อง
- อย่างน้อยกาลครั้งหนึ่ง -
- สิ่งที่เกิดขึ้นได้ -
- ทิ้งมันไป -
- สิ่งที่(หล่น)หายไป -
- 4ปีอาจไม่นานเกินรอ-
-ในสิ่งที่อธิบายไม่ได้-
- ที่พึ่งพิงได้ -
-ลืมมันไป-
- บางสิ่งที่หายไป -
เรื่องของคนดี
-นักเดินทาง-
- เพลงนี้ของเทอ -
- สิ่งที่เพิ่งผ่านพ้นไป -
ลมเหงา**
- Ba baR -
- don't lie -
- คนที่เดินผ่าน -
- วิถีประชากับหน้าที่ -
- ความคงทนที่ไม่ถาวร -
- ตอบ -
- จริงหรอ -
- whoever u had been -
- omit -





- สิ่งที่(หล่น)หายไป -

มีคนบอกผมว่า

ในหนึ่งๆวันของคนเรา

ไม่ได้มีแต่ความสุขหรือทุกข์ทั้งวันหรอก

แต่อันไหนจะน้อยจะมาก แต่ละวันมันก้อต่างกันออกไป

..

ช่วงเวลาที่ผมรอคอยอะไร

เช่น การนั่งอยู่บนรถเพื่อเดินทางไปไหนสักที

ช่วงเวลาที่นั่งหรือไปไหนลำพัง เพียงครู่เดียวที่ได้อยุ่กับตัวเอง

เพียงครู่เดียวที่ทำสิ่งบางสิ่งหล่นหายไประหว่างทาง

ชั่วครู่เดียวที่ทำให้เรารู้สึกว่าหลงทาง

เพียงแปปเดียวที่ตัวตนของเราอาจหล่นหาย

และเสี้ยวนึงที่ทำใครบางคนหล่นหายไปจากความทรงจำ

..

เพียงเดินผ่านบางเพลงที่เคยคุ้นหู

เพียงไปเจอข้อความอะไรที่สะดุดใจ

เพียงแค่เผลอ..คิดอะไรที่เป็นเพียงนามธรรม

ผมค้นพบว่า..

การอยู่กับตัวเองมันก็เหงา แต่มันก็ดีนะ

เหงาแต่ไม่ทุกข์ เหงาแบบไม่ได้ขวนขวาย

แม้ความเหงามันกร่อนจิตใจให้เศร้าลงไปนิดหน่อย

แต่มันก็ทำให้อะไรๆในชีวิตของผมในวันข้างหน้ามานกร้านขึ้น

รู้ว่าอะไรทนได้ อะไรไม่ควรรั้งรอ

 

*

เคยถามตัวเองว่า

ทำไมเวลาที่คนเราเศร้าหรือเสียใจ ถึงได้แต่จมอยุ่กับที่นอน

จมอยู่กับมุมแคบๆ จมอยุ่กับน้ำตา

แม้แต่ตัวเราเองก็ยังทำสิ่งเหล่านั้นอยู่เรื่อยมา

 สิ่งที่ หล่น หายไป

และแล้วก็ได้คำตอบว่า

เวลาที่เราหกล้ม มันจะมีMomentเล็กๆ

ที่จะทำให้เราได้เรียนรู้ว่า ..เจ็บเป็นยังไง

ที่เราจมอยุ่กับมุมสีเทาเหล่านั้น ไม่ยอมลุกขึ้นมาทำให้จิตใจเราสดใสสักที

มันก็แค่..เราไม่อยากจะลุก ยังไม่พร้อมจะลุก ไม่อยากให้ใครมาฉุด

มันเพียงแค่ช่วงเวลาที่อยากเรียนรู้ว่า..เจ็บและทรมาน มันเป็นยังไง

เพื่อให้เวลาต่อมา เราจะได้ยืนขึ้นมาอยากแข็งแกร่ง..และรู้ว่า..ฉันผ่านมาแล้วนะ!!!

 

.....

ผมว่า..

มิตรภาพเป็นความสัมพันธ์ที่เปราะบางของมนุษย์

ที่ยึดไว้ด้วยความผูกพันธ์

และถูกหั่นทิ้งด้วยการจากลา

 

*

ไม่มีเริ่มต้น  ไม่มีการผูกพันธ์ และก็จะไม่มีการจากลา

-อีกมุม-

มีการเริ่มต้น เริ่มผูกพันธ์ สู่ความทรงจำที่ดี แล้วจะจากลาและจางหาย

*

บางเส้นทางชีวิตอาจทำใครหล่นหาย

บางเวลาของหัวใจอาจทำตัวเองหายไป

บางที..แผลที่มีก็มากเกินไปจนไม่รู้ว่าจะเจ็บตรงไหนก่อน

 สิ่งที่ หล่น หายไป

เพราะการจากลามันทำให้บางอย่างหล่นหายไป

 

 

 

. . . . . .

     Share

<< - 4ปีอาจไม่นานเกินรอ-- ทิ้งมันไป - >>

Posted on Tue 11 Mar 2008 1:38

555

ชอบเหมือนกันอีกล่ะ

ส่วนใหญที่ถ่าย ก้เปนกล้องคอมแพคธรรมดานี่แหละครับ พอดีมันปรับอะไรไม่ได้เลย แนวๆเล็งแล้วถ่ายอ่ะ

และก้กล้องมือถือ 55

SLR มีแค่สองสามรูป

ขอบคุณครับ..
5557   
Sat 15 Mar 2008 20:28 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh