- 4ปีอาจไม่นานเกินรอ-

29 กุมพา

4 ปี จะมาทั้งที

. . .. . . .

4ปีก่อน ย้อนกลับไปมองชีวิตตัวเอง

เทียบกับทุกวันนี้..มันช่างต่างอะไรเช่นนี้

นี่ผมผ่านอะไรมามั่งนี่

ไม่ค่อยรุ้ตัวเลยว่า..ผมจะ

โตขึ้น

สูงขึ้น

ดำขึ้น

แล้วก็..เรียนรู้มากขึ้น

ลองถามตัวเองมั้ยคับว่า 4 ปีที่ผ่านมานั้น

ทะเลาะกับใครบ้าง

เป็นเพื่อนที่ดีให้ใครบ้าง

เลวร้ายใส่ใครบ้าง

และ..รักใครมาบ้าง?

ผมมีเพื่อนเกิดวันนี้คับ 29 -02

ผมบอกเค้าว่า วันนี้มันมีความพิเศษนะ

คนที่เกิดวันนี้ก็แลดูเป็นมนุษย์พิเศษไปด้วย

ผมอวยพรเพื่อนไปว่า

เพียงแค่วันเกิดเทอก็เป็นความพิเศษแล้ว

อย่าให้อะไรที่พิเศษและสำคัญนอกเหนือจากนี้หล่นหายไปง่ายๆ

รักษามันเอาไว้ ระลึกถึง และเฝ้ารอมันอย่างใจจดใจจ่อ

ไม่ว่าจะความสุขจะสั้นหรือยาวก็ตาม..ก็จงเห็นคุณค่ามันเสมอ

การอคอย4ปีนี้นานมั้ย?

ผมว่ามันนานมากนะ  แต่ก็ไม่นานเกินที่จะรอ

และไม่นานเกินใจคนจะทนไหว

. . . . .. .

อยากพูดถึงใคร..คนสำคัญ

ยัยเต่า..เทอที่ทำให้ผมมีไดที่นี่

คิดถึงเทอมากๆเลย อยากเจอ นี่เราไม่เจอกันเป็นปีๆแล้วนะ

ทุกครั้งที่ผมเส้า..ก็อยากกอดเทอ อยากเล่าเรื่องของผมให้เทอฟัง

แต่ที่เหนือกว่านั้น..ผมอยากฟังเรื่องราวความเป็นไปของเทอมากกว่า

จะได้เจอกันอีกมั้ยนะ?

วันที่ 3 มีนา ก็ครบรอบ 4 ปี ที่เรารู้จักกัน

วันนั้น..วันที่เทอมองเหนเรา ในวันที่เราอ่อนล้าสุดๆ

ในวันที่เราต้องการใครสักคนที่มองเห็นเรา ในสภาพแย่ๆแบบตอนนั้น

เทอคือคนที่มองเหนคนที่มืดมิดแบบเรา..ในหมู่คนที่ส่องแสงวนอยู่รอบตัว

คนที่ฉุดเราออกจากควันดำเหล่านั้น แม้ว่า..สุดท้ายเทอจะทำให้เรา

จมอยุ่กับโลกที่มืดมิด..แต่เราก็ยังเก็บเทอไว้ในใจเสมอ..

ไม่สามารถรักใครได้เท่าเทอ..มากกว่านี้ไม่มีแล้ว

แม้คนที่ทำให้เราเสียใจทุกวันนี้..ก็ไม่สำคัญพอเท่ากับเทอ

..ไม่ได้รักแบบนั้นอีกแล้ว แต่เราก้อยังคิดถึงเทอว่ะ..

. . . . . . . . .

แด่เพลงของเรา

*จะดีกับเทอตลอดไป*