-ในสิ่งที่อธิบายไม่ได้-

เรื่องแย่ๆมากมาย...

เรื่องดีๆที่ผ่านไป...

เรื่องของอนาคตก็คือยังไม่ได้เห็น

ไม่ว่าดีหรือร้าย ในอดีต ทุกวันนี้ หรืออนาคต

มีเหตุผลที่เข้าถึงได้ด้วยหัวใจ ใช่ว่าจะอธิบายมันได้ซะทั้งหมด

. . . . .. . . . . . .

คนบางคนที่พบเจอ ผมบอกไม่ได้ว่าทำไมไม่อยากคุยด้วย

เรื่องบางเรื่องที่ทำผมเส้าใจ ผมบอกไม่ได้ว่าอะไรที่สะกิดต่อมผม

ผมชอบอ้างเหตุผล แต่บางทีผมก็อธิบายไม่ได้..เคยเป็นมั้ย??

. . . . . . . . . .

นั่งอยู่คนเดียวกับหนังสือที่ซื้อมาใหม่

มีจักรยานที่เช่ามาจอดอิงอยุ่ข้างๆ

บรรยากาศสวนรถไฟ..สงบใจ..ในวันธรรมดา

นั่งคนเดียว 3 ช.ม.กว่า   ในวันที่หัวใจอ่อนแอวันนึง

..

ความโดดเดี่ยวที่ไม่ต้องคิดถึงคนที่มาด้วยหรือนั่งข้างๆ

ชีวิตที่นั่งคนเดียว เดินคนเดียว กินคนเดียว

อารมณ์เด็กๆเอาแต่ใจ อยากให้คนเอาใจ แต่ไม่อยากให้ใครมายุ่ง

. . .

ไปนั่งดูหนังที่อยากจะดู

ไม่จำเป็นต้องรับสาย หรือโทรกลับหาใครนอกจากครอบครัว

นั่งกินไอติมถูกๆคนเดียวริมถนน ไม่สนว่าใครจะมอง

เค้าจำผมไม่ได้หรอก หน้าตาไม่เด่นอะไร

..

ก็แค่..อารมณ์ของคนที่อยากมีคนดูแล แต่ไม่อยากมีใครข้างกาย

อยากมีคนมากอดให้อุ่นใจ แต่ไม่อยากมีคนรัก

ยังอยากรักใครนอกจากครอบครัวและเพื่อนๆ

แต่ไม่อยากเดินไปตามหาใคร

ทุกวันนี้ผมก็เดินเฉยๆของผมไป เผื่อจะชนไหล่ใครสักวัน

และเราสะดุดกันและกัน ไม่รู้ว่าตอนนี้เค้าอยู่ที่ไหนนะ

อยุ่ใกล้ๆตา หรือเพิ่งเดินผ่านผมไป..

ผมโดดเดี่ยวแต่ก็ไม่เหงาเท่าไหร่ อยู่อย่างนี้ก็ดี

ขอแค่ได้อยู่ในโลกของเราบ้าง..มันก็เติมเต็มช่องว่างในใจ

. . . . . . . . . . . . . .

อายุแค่นี้ ไม่รู้จะอยุ่ได้นานเท่าไหร่

แต่ก็จะก้าวไป..เรื่อยๆตามทางที่ผมขีดเอง

*คำถาม*

ถ้าคุนนัดใครแล้วเค้าไม่มาตามนัด

คุนจะวิ่งไปหาเค้าเองรึป่าว?

*ตอบ ถ้าเป็นผม*

ถ้าเค้าไม่มา ผมก็จะไม่ตาม คนเค้าจะไม่มา ตามไปก็หาไม่เจอ

โชคชะตานำพาให้เราได้เจอะเจอกัน

หรือเราเดินมาไกลได้เพียงเท่านี้

โชคชะตาก็ทำให้เราจากกัน

โชคชะตาที่ทำให้เราได้รักกัน

มันอยู่ไหน?

...