- อดทน -
- วงเวียน -
- ไม่แปลก -
- อนาคต คือ อนาคต -
- กติกาชีวิต -
- ของขวัญ -
- สุขใจเล็กๆก็พอนะ -
- จำทำไม -
- กล้าที่จะลืมตา -
มีเหลือมากมายจนมีจำกัด
- เงียบ..แล้วหยุดมันซะ-
- สายลมเพ้อเจ้อ -
- เรื่องของเรื่อง
- อย่างน้อยกาลครั้งหนึ่ง -
- สิ่งที่เกิดขึ้นได้ -
- ทิ้งมันไป -
- สิ่งที่(หล่น)หายไป -
- 4ปีอาจไม่นานเกินรอ-
-ในสิ่งที่อธิบายไม่ได้-
- ที่พึ่งพิงได้ -
-ลืมมันไป-
- บางสิ่งที่หายไป -
เรื่องของคนดี
-นักเดินทาง-
- เพลงนี้ของเทอ -
- สิ่งที่เพิ่งผ่านพ้นไป -
ลมเหงา**
- Ba baR -
- don't lie -
- คนที่เดินผ่าน -
- วิถีประชากับหน้าที่ -
- ความคงทนที่ไม่ถาวร -
- ตอบ -
- จริงหรอ -
- whoever u had been -
- omit -
- สว่างยิ่งกว่าแสงแดด -
- พื้นฐานมนุษย์ -
- Realize -





- ที่พึ่งพิงได้ -

เกิดเหตุการณ์ร้ายๆ

ในเย็นวันนึง...

 

ทำให้ผมย้อนไปถึง 3 ปีก่อน

วันที่ผมเจ็บทั้งตัวและหัวใจ

มองหน้าคนที่รัก..

คนที่ผมคิดว่าพึ่งพิงได้

คนที่อยากให้อยู่เคียงข้าง

เทอไม่ได้ทรยศผม .. เทอมีเพียงสายตาเย็นชานั้น

จำติดตา..              นี่เราคาดหวังอะไรกันนี่..ในตอนนั้น

กลุ่มคนที่กำลังรุมผม ด้วยเรื่องที่เกี่ยวกับเทอล้วนๆ

นี่ผมกำลังปกป้องอะไร...  โดยที่เทอไม่ได้ใยดี

ผ่านมาหลายปี ก็ยังจำขึ้นใจ..

ว่าสิ่งที่เรามั่นใจ ก็พึ่งพิงไม่ได้....จิงๆ

.........................................

ไม่นานมานี้เอง...ไม่นานเลย ไม่ถึงวันนึงด้วยซ้ำจากวันที่เขียนไดหน้านี้

เย็นวันหนึ่งที่เพื่อนผมกำลังมีปัญหา

เรากำลังเคลียกันอีกฝ่าย

คนที่เคยรักกันหมดทั้งใจ ยืนเคียงข้าง

เพื่อป้องกันและเคียงข้างเพื่อนของเราทั้งคู่

ผมเข้าไปป้องหมัดแทนเพื่อนแต่ไม่มีใครโดนอะไร

เทอคนที่นั้นยืนเคียงข้างผม ไม่แม้จะห้ามผม

หรือ เดือดร้อน ซึ่งในขณะเดียวกัน ผมกลัวเทอจะใจร้อนและถูกทำร้าย

เหตุการณ์ข้างหน้า ร้ายแรง....มาก

ผมยังอุตส่าห่วงใยและสังเกตเทอ

คงจะรวมไปถึง..สังเกตแววตาเทอ

ไม่เหลือแล้ว...คำว่ารัก

นี่ผมกำลังเพ้อฝันอะไร..แค่หลงตัวเองว่า

เทอคงจะห่วงใยเราบ้าง...

ทำให้ผมมั่นใจกว่าเดิมว่า..

อะไรที่เรามั่นใจ..ก็พึ่งพิงไม่ได้เสมอไป หวังไปทำไมกัน แค่คนหมดใจ..

. . . . . . .

 ที่พึ่งพิงได้

 

โชคชะตาหรือคนบนฟ้ากัน

ที่กำหนดให้ผมกับเทอได้เจอกัน

หรือเป็นที่หัวใจเราสองคนเท่านั้นที่กำหนดเอง

โชคชะตาพาเรามาพบกัน

และพรากเราออกไป ทั้งที่ใกล้ชิด

แต่หัวใจหายไป..

ทั้งๆที่ คำนั้นยังอยู่ที่เดิม

สิ่งที่หาย..คือ หัวใจ ...

ความรักของเราไม่มีที่เก็บรักษาอีกต่อไป

...........................

 

 ที่พึ่งพิงได้

ผ่านมานาน จนผมรักคนอื่น

แต่ทำไมลืมไม่ได้และยอมรับไม่ได้

เพราะใกล้กันหรอ?   หรือมันฝังลึกเกินไป

คิดถึงเทอคนเดิม ไม่ใช่คนที่ยืนข้างผมในเหตุการณ์นั้น

อย่าถามว่ายังรัก   ผมไม่ได้รักแล้ว  ผมก็แค่อ่อนแอ ล่ะมั้ง?

 

. . .. . . .

 

 

 

เพื่อน....

เหตุการณ์นี้ นอกจากเรื่องเทอ ผมยังได้แง่คิดเรื่องเพื่อน

เพื่อนมีไว้ในยามมีเรื่อง มีปัญหานี่แหละคับ

ใครเพื่อนแท้ หรือเพื่อนแค่ปาก

วัดได้ยามเราคับขันเท่านั้นแหละ

ผมคนนึง ไม่เคยทิ้งเพื่อน...ภูมิใจหากจะเจ็บตัวเพื่อปกป้องด้วยซ้ำ

 

คนรัก...

มอบจุดสูงสุดแก่เรา และมอบจุดต่ำสุดได้ทุกเมื่อ

แต่เพื่อน..

มิตรภาพยึดมั่น ยิ่งนานเชือกยิ่งเหนียว ไม่ขึ้นไม่ลง มีแต่จะผูกพันธุ์

 

คนรักมอบความสุข ที่ดูเหมือนจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างได้ในชีวิต

และจบทุกอย่างได้เหมือนว่าจะหมดสิ้นไปทุกอย่าง

เพื่อนมอบความสนุก ที่ดูเหมือนจะไม่มีวันสิ้นสุด

อยู่เคียงข้าง และไม่มีทิ้งหรือเปลี่ยนไปเหมือนคนรัก

ที่แม้แต่ว่าจะรับปากว่าจะเคียงข้างเรา

แล้วยามที่เค้าทิ้งเรา เค้าไปอยู่ไหนแล้วปล่อยให้เราเสียใจ

เพื่อนสิอยู่ข้างๆเรา...ลองมองมิตรภาพนอกจากคนรักดู

เพื่อนแท้ ไม่ทิ้งกัน...

 . .. . . .. . . ..

     Share

<< -ลืมมันไป--ในสิ่งที่อธิบายไม่ได้- >>

Posted on Wed 20 Feb 2008 3:37

Stellar work there eevrynoe. I'll keep on reading.
Jenay   
Wed 3 Jul 2013 9:44 [2]
 

อืม เราไม่เข้าใจ เพราะเราไม่มีเพื่อน คนที่บอกว่ารักเพื่อนมักจะไม่รัก มันอาจจะเป็นสโลแกนบางอย่าง เพื่อตัวเอง เพื่อให้เพื่อนรักเหรอ... อันนี้ไม่รู้ไม่เข้าใจจริงๆ

ความรักที่แท้จริงมันพูดไม่ได้ ไม่ว่าจะสถานะใด เพราะมันลึกซึ้งและมั่งคงเกินกว่าจะพูด


***คนบางคนที่ไม่มีรัก เค้าก็คือคนละคนในเวลาที่ผ่านไปทุกๆวัน แม้ว่าร่างกายเค้าจะดูเหมือนคนเดิม***






bababorbor   
Wed 20 Feb 2008 19:35 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh