เรื่องของคนดี

เมื่อวันก่อน..

ผมขึ้นรถตู้เพื่อนเดินทางไปมหา'ลัยตามปกติ

ด้วยความรีบเร่ง ผมจึงกระโดดขึ้นรถคันแรกที่เห็นเลย

ผมนั่งแถวสองริมหน้าต่าง ไม่นานก็มีผู้หญิงร่างใหญ่ดูมอมแมมคนนึงขึ้นตามนั่งข้างๆผม

รถแล่นออกไปเพียงป้ายเดียวก็จอด

มีคุนยายคนนึงขึ้นมา ดูแกไม่ค่อยแข็งแรงนัก อายุท่าทางจะมากแล้วด้วย

ขึ้นมาแกก็บ่นๆว่า จะไปซื้อยาทาที่สะพานใหม่ ที่บ้านไม่มีใครว่าง แกเลยต้องไปเอง

คนในรถรวมทั้งผมได้แต่ยิ้ม ในความน่ารักของแก

พอจอดป้ายตลาดยิ่งเจริญที่สะพานใหม่

สิ่งที่ผมประทับใจมันต่อจากนี้คับ

ผุ้หญิงร่างใหญ่ ที่นั่งข้างๆผมเทอก็ลงในป้ายนี้ด้วย

เทอแทรกตัวลงไปก่อน แล้วเทอก็*อุ้มคุนยายลงตามมา

ผมเห็นตะลึงในความมีน้ำใจของผู้หญิงคนนี้มาก

ผมพูดออกไปว่า "ขอบคุนนะพี่" โดยที่ไม่รุ้ตัว

เพราะผมก็อยากช่วยแก แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะนั่งอยู่ซะในๆ

ยิ่งได้ยินคุนยายคนนั้นพูด ขอบอกขอบใจ ราวกับว่าผู้หญิงคนนั้นมีบุญคุนมากหลาย

บวกกับรอยยิ้มของเทอ ผมว่าเทอดูเหมือนนางฟ้าคนนึง

ในสังคมที่มืดมิดแห่งนี้...

คนดีไม่ต้องสวยและดูดี คนดีๆอย่ามองแค่ภายนอกจิงๆ

ใครจะรุ้เล่าว่า ผู้หญิงร่างใหญ่ๆที่ดูมอมแมม

จะมีน้ำใจและยิ้มออกมาอย่างจิงใจได้ขนาดนี้

สังคมนี้ยังมีมุมเล็กๆที่ดีๆ อยู่อีกมาก

ลองมองให้มุมนั้นกว้างอีกนิด ผมว่าเราก็ยิ้มกับมันได้เสมอ

ใครจะรุ้ล่ะคับว่า แค่รถตู้โดยสาร1คัน จะเกิดเหตุการณ์ที่ผมประทับใจไม่รุ้ลืมได้

. . . . . . . . .

เมื่อวาน ได้พูดคุยกับคนรักเก่า

แบบเพื่อนจิงๆ  หลังจากที่เลิกกันมาก้อจะครึ่งปีแล้ว

เทอเคยบอกว่า ผมกับเทอไม่ได้เป็นเพื่อนธรรมดา กันนะ

แต่วันนี้ผมหาคำตอบได้ว่า ผมกับเทอเป็นเพื่อนเฉยๆ นั่นหล่ะ

คงเพราะต้องทำงานด้วยกัน เราเลยได้มีโอกาสอยุ่ด้วยกันสองคนในที่เงียบๆ

ณ หอสมุด..กับกองหนังสือ ที่ไม่ได้คุยเรื่องหนังสือ แต่คุยเรื่องที่เทอถามว่า

"คุนเป็นยังไงบ้าง??"

. . . . . . . . .

มีคนบอกว่า รักก็เหมือน..สายลม

สัมผัสไม่ได้ มองก็ไม่เหน

แต่เราจะรุ้สึกถึงสายลมนั่น

ทั้งในยามที่..พัดมา

และ..พัดจากเราไป

. . . . . .. .